ابزار کاربر

ابزار سایت


raddish

تربچه

گیاهی ریشه ای که احتمالاً اصل آن متعلق به آسیای غربی است. گونه های مختلفی از تربچه وجود دارد. ترب قرمز که گوشتی سفید، کرم یا سرخ رنگ دارد و آبدار و ترد است و برگ های خوراکی دارد. ترب سیاه طعمی تندتر از ترب قرمز دارد. ترب سفید که با عنوان «daikon» هم شناخته میشود.

خرید

انتخاب: ترب سفید با پوستی نرم بدون لکه یا له شدگی. چنانچه نوک ترب هنوز متصل است باید سبز روشن باشد.

اجتناب: تربچه های بزرگ.

ایده هایی برای سرو کردن

ترب ها به طور خام (در پیش غذا، در سالاد و ساندویچ)، مارینیت شده یا پخته خورده میشود. از آنها در سوپ ها، گوشت آب پز، املت ها، یا سرخ کردنی هایی با هم زدن زیاد استفاده میشود. برگهای تازه و ترد ترب به همان روش اسفناج آماده سازی می شود. از آن میتوان در سوپ یا پوره سیب زمینی یا خشک و دم شده استفاده کرد. جوانه ترب طعم تندی شبیه به شاهی دارد. از آن در سوپ ها، ساندویچ ها و املت ها استفاده میشود و برای طعم دار کردن توفو و ماهی (در دقیقه آخر) استفاده میشود.

نحوه آماده سازی

چنانچه می خواهید تندی کمتری داشته باشید، ترب را پوست بکنید. ریشه و برگ ها را جدا کرده و آنها را با مقدار زیادی آب شستشو داده و داخل آبکش بریزید تا خشک شود. ترب ها به صورت کامل، اسلایس، خلالی، خردشده، چاپ یا رنده خورده میشوند.

اطلاعات تغذیه ای

منبع خوب (خام): ویتامین C و پتاسیم.

حاوی (خام): اسید فولیک.

ویژگی ها (خام): ضدعفونی کننده، ضد ورم مفصل، ضد چربی، ضد ورم مهره ها، ضد رماتیسم، ملین. ظاهراً ترب به هضم کمک میکند، و برای درمان برونشیت، آسم، کمبود ویتامین C، و کمبود مواد معدنی بوده و برای کبد و کیسه صفرا مفید است. برخی در هضم ترب مشکل دارند.

نحوه پخت

افزودن ماده ای اسیدی به مایع پخت، رنگ ترب را حفظ میکند. مواد قلیایی از رنگ آن میکاهد.

نحوه نگهداری

در یخچال: یک هفته، شسته نشده با نوکهای بریده شده، داخل کیسه پلاستیکی که شل بسته شده یا سوراخ دار است.

raddish.txt · آخرین ویرایش: 2019/04/22 11:11 (ویرایش خارجی)